Die Kersfees (Wigilia, Vigilia) vir die Russiese Katolieke, waar die gemeenskap histories gevorm is uit afstammelinge van Duitse, Poolse, Litouws, Letse, en in mindere mate Franse of Italiaanse immigrante, verteenwoordig 'n unieke kultureel-religieuse fenomeen. Dit is nie net 'n godsdienstige vakansie, maar 'n akt van onderhoud van diasporale identiteit onder die dominerende orthodoxie en die sekuliere sowjetiese/post-sowjetiese kultuur. Sy praktyke balanseer tussen die strewe om die etniese kanon te behou (veral in tradisionele anklawe) en die benodigde aanpassing aan plaaslike realiteite en interkonfesionele huwelike.
Histories was die Katolieke Kers in Rusland met kompakte nedersemings verbind:
Volga-Duitsers: Hulle het die tradisies van die «Heiliger Abend» met 'n kerstboom, geskenke van Kerskind en 'n vastelaovend maaltijd behou.
Die Poolse diaspora in Moskou, Sint-Peterburch, en die Wes-Kaspiër: Hulle het die Wigilia met sy 12 vastelaovende gerei, die obłatek (opłatek) en die sen onder die tafelstreep streng gevolg.
Die Litouws- en Letse gemeenskappe: Hulle het hulle eie tradisies bygedra (byvoorbeeld die Litause kucia – «kučia»).
Die Sowjet-periode het lei tot geweldige sekularisering, die vernietiging van kerklike strukture en assimilasie. Die herlewing in die 1990's het 'n nuwe realiteit geskep: stedelike, multinationale kerkhale, waar Pole, Duitsers, Litouwers en 'n Russies wat die katolicisme aanvaar, saam vier, gemeensame, «Russiese-katolieke» patrone ontwikkel.
Adwent: Die voorbereiding sluit geestelike oefeninge, rekolektes, Adventkranse in huis en kerk in. Vir families in interkonfesionele huwelike is dit 'n tyd om die tradisies aan die partner sonder katolikus te verklare.
Die Mis van die Kersnag (Missa in nocte): Die hoofgebeurtenis. In grootte kerkhale (Moskou, Sint-Peterburch) word dit in meerdere tale (Russies, Poolse, Latyns) gesê. Die middernagse mis is nie net 'n eredienst, maar 'n belangrike publieke uitdrukking van gemeenskaplike solidariteit. Die besoek aan die mis is vir velen die hoeksteen van die katolieke identiteit, veral teen die agtergrond van die sekuliere viering van die Nuwe Jaar.
Uitdaginge: In die omstandighede waar 25 December 'n werkdag is, word die middernagse mis 'n uitdaging. Veel kerkhale voer aanvanklike messe in die avond van 24 December in.
Die maaltijd op Wigilia behou sy vastelaovende en rituele aard, maar pas dit aan aan die Russiese realiteite.
Verpligte elemente:
Die obłatek: By die Pole en Litouwers is dit 'n sentrale ritueel. In multinationale families kan dit saamgaan met 'n gemeensame broodsbreuk.
Die sen onder die tafelstreep: 'n Simbool van die kribbe. Dit word soms as 'n belangrike visuele en taktile simbool behou.
Die menu:
Kucia/socivo: Dit word vaak van ryse (as meer beskikbaar as tarwe) met honing, mаков и орехи voorbereid. Dit dien as 'n brug na die orthodoxe tradisie.
Vis: Karpe of schubvis (die Poolse tradisie) kan vervang word deur meer beskikbare ansjovis of zalm. As warme voeding word vis met groente gepek.
Die vastelaovende borstjul of 'n paddestoelsoep.
Pierogi met kool en paddestoel, vastelaovende dolmas.
Interessante feite: In families met sterke Poolse wortels probeer dit vandag nog om 12 vastelaovende gerei (na die getalle van die apostels) te bereid, hoewel dit in stedelike omstandighede vaak gekort word tot 5-7 sleutelinge. In Siberië, in die plekke van die voormalige Poolse ballings, kan 'n unieke hybride gevind word - Poolse «oortjies» (uszka) by die borstjul, waarvoor die deeg volgens 'n plaaslike recept gemaak word.
Hier kom die mees uitgesproke botsing tussen tradisies.
Die kanoniese figuur: Die nuwegeboorte Jesus (Christkind, Dzieciątko). In «reine» katolieke families bring die geskenke net hy, vaak na die mis of die maaltijd van 24 December.
Die Russiese konteks: Die druk van die sekuliere kultuur en die dominerende Ded Moroz, wat geskenke bring in die nag van 31 December op 1 Januarie, skep 'n kognitiewe dissonans by kinders. Die strategieë van families verskil:
Strikte skeiding: Geskenke van Christkind - 24 December, van Ded Moroz - 31 December (maar dit is finansiële aansienlik).
Saamsmelting: Die verklaring dat Ded Moroz «help» die Nuwegeboorte Jesus om geskenke in Rusland te bring.
Afwysing van die sekuliere figuur in ten gunste van die religieuse, wat voortdurende verklaring vereis aan die kind in skool en die samelewing.
Die familie as 'n versterkte wêreld: In omstandighede waar die publieke ruimte van 31 December tot 10 Januarie vol is met sekuliere Nuwejaars-simbole, word die Katolieke Kers (en veral die intieme Wigilia) 'n privaat, familiale «anti-ferie», wat die andersheid beklemtoon.
Die gemeenskap as 'n toevluchtsoord: Die kerk word 'n plek waar hierdie andersheid in 'n norm word. Na die mis word soms gemeenskaplike «agapy» georganiseer - gedeelde theeetens met vastelaovende koek, waar die gemeenskap saam vier, die swakheid in 'n groot stad kompenseer.
Interkonfesionele dialoë: In gemengde families (katoliek-orthodox) kan Wigilia 'n punkt van spanning of, omgekeerd, 'n dialoog word. Soms word 'n «dubbele» viering gepraktiseer: die katolieke 24 December en die orthodoxe 6 Januarie, wat baie inspanning en hulp vereis, maar die respekt tussen die twee groepe versterk.
Die Kaliningradse woonstreek (vroeër Oos-Pruisië): Hier is die Duitse wortels sterk. Die Wigilia («Hajliker Abend») sluit soms 'n kerstgans in, maar dit word reeds 25 January geëet, en op 24 January word karpe geëet. Die tradisie van die rysmarkte, aangepas aan die Russiese smaak, is sterk.
Siberië (Tомск, Иркутск, Красноярск): In die plekke van die Poolse en Litause ballings is die tradisies in families geberg. Vandag is dit soms 'n meer beskermende en stricte benadering tot die rituelle, as herinnering aan die voorouers wat die geloof in swerwe omstandighede behou het.
Op hierdie wyse is die Wigilia van die Russiese Katolieke 'n komplekse kulturele kompromis. Dit spel meerdere sleutelfunksies:
Identifikasioneel: Deur die rituelle (obłatek, vastelaovende maaltijd, die mis) bevestig dit die toewysing aan die globale Rooms-Katolieke Kerk en 'n spesifieke etnokulturele tradisie.
Communicatiewe: Dié is 'n aanleiding vir die versterking van binnelykse en binnegemeenskaplike verbande, asook vir dialoog (of demarkeering van grense) met die orthodoxe en sekuliere meerderheid.
Dit is 'n vakansie wat nie omdat, maar teen die agtergrond van die algemene kulturele konteks gevier word. Elke familie wat die Wigilia viert, doen nie net 'n godsdienstige, maar ook 'n kulturele herinneringsakt oor hul wortels en 'n verklaring van hul unieke plek op die Russiese religieuse kaart. In hierdie sin is die vastelaovende maaltijd by die lamplys op 24 December nie net 'n tradisie, maar 'n stil, duurde akt van selfidentifikasie, waar die kucia van ryse en die lamp van die Adventkranse soos simbole van vastigheid word, soos hul voorouers in die jare van vervolging.
New publications: |
Popular with readers: |
News from other countries: |
 |
Editorial Contacts |
About · News · For Advertisers |
 Digital Library of South Africa ® All rights reserved.
2025-2026, ELIB.CO.ZA is a part of Libmonster, international library network (open map) Preserving South Africa's heritage |
|
US-Great Britain
Sweden
Serbia
Russia
Belarus
Ukraine
Kazakhstan
Moldova
Tajikistan
Estonia
Russia-2
Belarus-2
