Bastille op die bly: van Marokkaanse pie tot Parysese bakkersware

Die woord \"Bastille\" word stevig geassosieer met geskiedenis, revolusie en die Paryseplein. Maar in die wêreld van kookkuns het dit 'n heel ander, nie minder boeiende klank gekry. Hier is \"Bastille\" die naam van 'n wys pie, 'n hele reeks feestlike desserties en die aanskruitbordjie van bakkerieë oor die wêreld. Hoe het 'n kasteel wat 'n simbool van vryheid geword het, in 'n gastronomiese merk verander — en waarom beteken dieselfde woord nou 'n kruidige vleispie en 'n zacht chokolade koek?

Marokkaanse bastille: 'n pie wat ouer as die revolusie is

Die bekendste kook-\"kameraad\" van Bastille is sonder twyfel die Marokkaanse pie bastille (pastilla, b’stilla, bastilla). Sy naam het, net soos by wonder, nie enige verband met die Franse kasteel nie: dit kom van die Spaanse \"pastilla\" — \"lapjie\" of \"pilule\". In die Arabiese taal het die fonem \"п\" oorgeloop na \"б\", en so het \"пастилья\" verander in \"бастилью\".

Dit is 'n ware meesterwerk van die Noord-Afrikaanse kookkuns. Tradisioneel is die bastille met die gouevoël gemaak, maar vandag word dit meer met die kip gemaak. Die inhoud bestaan uit vlees, karamelliserte luiwak, opgepoeide eiers, mandele en 'n volop dosering van kruiden — kaneel, krokus, kurkuma — en word in die fynste lagen van die warka (varak) gedoen. Die pie word afgespoor met suikerpoeier en kaneel, skep 'n unieke kombinasie van sweet en zout. In Marokko is die bastille 'n feestlike etelik, wat vir huwelikes en grootskaalse feesle gewoonlik gemaak word.

It is interessant dat in die Russiese taal hierdie pie baie name het: bastillia, bstiłla, pastilla, bastiya. Maar hoe dit ook genaamd word, die essensie bly onveranderd: dit is \"et vir die godsdieners\", so wat die Marokkaners self sê.

Desserts ter ere van Bastille-dag: 'n party op something sweet

14 Julie, op die dag van die verowering van Bastille, bereid die Franse en die liefhebbers van Franse kultuur oor die wêreld spesiale desserties voor. Hulle het geen historiese wortels nie, maar het 'n moderne kookkuns tradisie geword — 'n manier om \"Vive la France!\" te sê deur etens.

Een van die mees bekende is \"Gâteau Bastille\" (\"Tort Bastille\") deur die Amerikaanse patissier David Lebovitz, wat jare lank in Parys woon. Dit is 'n klein, sonder meel en vet, chokoladekoek met stukke van die abrikoos, wat in rum geinfuseer is. Lebovitz beskryf dit as iets tussen 'n mousse en 'n soufflé — 'n lig, op die tong verval lading. Die naam het, so sy sê, as 'n grap geskep word, maar die resept het geword en het kultuurlik geword.

Andere feestlike desserties spil dikwels die kleure van die Franse vlag: blou, wit en rooi. Byvoorbeeld, die \"vlag-kake\" van plakkersdeeg met custard, versier met bloubes en framboos. Of olyne met opgepoeide melk en dieselfde bessies. En ook — die klassieke schaapskool met bessies, die tort \"Riviera\" met chokolade merengue en limonkrem, en selfs \"ijsblok\" in die kleure van die tricolour.

Die een ding wat hierdie desserties verenig, is dat hulle nie op historiese waarheid aanspraak maak nie, maar 'n partygees skep, wat 14 Julie in 'n dag verander waarop men iets baie lekker en mooi kan eet.

Bakkerye en kafee met die naam Bastille

Die naam \"Bastille\" het so aantreklik geword dat hy graag deur bakkerye en patisserieë oor die wêreld gebruik word. In die Paryse wijk Bastille, natuurlik, is daar baie soortgelyke bedrywighede. Byvoorbeeld, die bakkerwinkel Mon Pere Etait Boulanger op die straat Lyon is bekend vir sy kroasane en taai. En Boulangerie Bo op die straat de Charenton is nog 'n trekpleister vir die liefhebbers van verse bakkersware.

Maar \"Bastille\" het baie verder as Parys gelei. In Singapuur werk die Bastille Bakery — 'n Franse bakkerwinkel in die wijk Joe Chiat, wat deur die voormalige chef-patissier van Tiong Bahru Bakery geopen is. Hier word eclairs met praline, limoentarte en knapperige kroasane gemaak. En in Miami, VSA, is daar Café Bastille — 'n bakkerwinkel en sok-bar, waar tradisionele kroasane, chokoladebrood en palmie geserveer word.

Die naam \"Bastille\" werk in hierdie geval as 'n merk, wat geassosieer word met Franse kwaliteit, kosynheid en elegans. Hy herinner nie aan die revolusie nie — hy herinner aan kroasane.

Ander \"bastille\" ontmoetinge in die kookkuns

Behalwe vir die pie en desserties, kom die naam Bastille in die mees onverwagte gourmet-kontekste voor. Byvoorbeeld, in Sint-Peterburch bestaan daar 'n kommersiële huis \"Bastille\", wat besig is met die retselsel van vrugte en groente. En in Nizjni Novgorod is daar OOO \"Bastille-Torg\". Hierdie maatskappye het geen verband met kookkuns in 'n breë sin nie, maar wys hoe wye die naam in die wêreld versprei het.

In België is daar 'n vegane patisserie La Pâtisserie Vegan, wat in kommersiële dokumente as \"BASTILLE Nicolas\" gelys word. En in die internet kan een \"bastille\" soep- en snacks-resepte gevind word, hoewel dit meer 'n ererewoord aan die mode as 'n gestadigde tradisie is.

Waarom Bastille 'n kookmerk geword het

Die paradox is dat die kasteel wat as 'n simbool van tirannie ontbreek is, vandag met iets warms, lekkers en verbindend geassosieer word. Misskynlik gaan dit om die feit dat etensware altyd gaan oor die lewe, oor die party, oor vreugde. En selfs die mees revolusionêre naam kry mettertyd nuwe, vredelievende betekenisse.

Die Marokkaanse bastille herinner aan die ouer kulturele verbindinge tussen Noord-Afrika en Europa. Die desserties vir Bastille-dag — oor hoe tradisies nou en tegenwoordig ontstaan, voor ons oë. En die bakkerye met hierdie naam — oor hoe goeie brood en koek nie benodig politieke kontekste: hulle maak ons eenvoudig gelukkiger.

Dus volgende keer, as jy die woord \"Bastille\" hoor, dink nie aan die storming van 1789 nie. Moontlik is dit oor 'n kruidige Marokkaanse pie, 'n chokoladekoek met abrikoos of 'n kroasane uit 'n kosynlike bakkerwinkel in Singapuur. Die geskiedenis voortdurend — en dit is baie lekker.

Permanent link to this publication: